Wie ben ik en waarom doe ik wat ik doe?

Als je je voorstelt aan mensen zeg je eigenlijk altijd eerst je naam. Daaruit volgt een gesprek. Hierin komen vragen naar voren als wat voor werk doe je? Heb je kinderen? Ben je getrouwd? Je kunt er vast nog wel een aantal bedenken. Ook ik krijg deze vragen. Zeker sinds ik met mijn bedrijf Joyfulness ben gestart. Zo hoor ik vaak: ‘Joyce, wat doe je nu eigenlijk?’ en ‘wat is dat nu eigenlijk met je zweverige gedoe? Zo was je vroeger helemaal niet’. Klopt! Voor de mensen die mij niet kennen ik was nogal een ‘losbol’, ging vaak stappen met vrienden, dronk en rookte veel. Hoe ik er dan bij ben gekomen om dit te gaan doen wat ik nu doe? Want ik was zeker niet altijd positief over het leven. Sterker nog ik vond het leven zwaar. Als kind had ik het gevoel dat ik er niet bij hoorde of nog erger niet gezien werd. Ik ontwikkelde in mijn jeugdjaren een gedrag waardoor ik er wel bij paste en deed mij voor als de rest van de kinderen om mij heen. Naar mate mijn jeugd vorderde ging ik mij steeds meer aanpassen. Want als ik wel deed of zei wat ik wilde kreeg ik als antwoord: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’. Hierdoor was ik dus eigenlijk niet meer mezelf. Het maakte me verdrietig en voelde me alleen. Op mijn vijftiende kreeg ik daar voor het eerst ook fysieke klachten bij, als buikpijn. Deze pijn was er vaak en ontstond als er bijvoorbeeld iets spannends stond te gebeuren of als er dingen waren waar ik tegen op keek. De vele ziekenhuisbezoeken en antwoorden uit mijn omgeving dat ik me vooral niet moest aanstellen, maakte het er voor mij niet makkelijker op. Stelde ik me dan echt aan? Want ik had wel degelijk pijn. Het waren vaak steken met lange pijnaanvallen waardoor ik ‘s nachts niet meer sliep. Tijdens de zomer van 2013, aan de vooravond van een avondje stappen met vrienden, bleef de pijn weer aanhouden. Nu voor het eerst dagenlang. Ik ging maar weer eens naar de huisarts en werd weer doorverwezen naar het ziekenhuis. Eindelijk kwamen artsen er dan na 15 jaar achter dat ik een galblaasontsteking had en deze vol zat met galstenen. Per direct werd er een operatie gepland om mijn gal eruit te halen. Een last viel van mijn schouders, want er was wel degelijk iets met mij aan de hand. Meteen na de operatie, zodra mijn lichaam het toeliet ging ik weer verder met mijn oude levensstijl. Deed wat van mij verwacht werd en nog met de hechtingen in mijn buik richting een festival. Weer deed ik iets om maar aan de verwachtingen van een ander te voldoen. Niet alleen in mijn vrije tijd maar ook in mijn werk deed ik mij aanpassen zodat ik werk afleverde dat van mij verwacht werd zonder tegenstribbelen. Van binnen vrat het aan me. Ik liet mij maar door iedereen vertellen wat ik moest doen en deed dat ook. nog In overmaat van ramp kwamen de buikpijn klachten terug. Dit kon natuurlijk niet want mijn gal was er inmiddels uit. Toch liet mijn lichaam mij weten dat er nog steeds iets niet klopte. Dit resulteerde in de zomer van 2015 in een burn-out. Het licht was uit! Energie was op en wat ik echt daadwerkelijk voelde van emoties was mij totaal onduidelijk. Ik ging op zoek naar: ‘Wie ben ik eigenlijk?’, ‘Wat voel ik eigenlijk?’ en wat zeggen deze emoties nu over mij? Ik kwam erachter dat als ik keuze maakte vanuit mijn eigen gevoel (intuïtie noemen we dit) ik een positieve emotie voelde en als ik een keuze maakte op aandringen van een ander ik een negatieve emotie voelde. Ik ben mij hierin toen verder gaan verdiepen en kwam erachter hoe meer ik in verbinding stond met mezelf, hoe anders ik keuzes maakte en hoe positiever die keuzes voelde. Het nadeel was dat ik hiermee niet meer voldeed aan wat anderen van mij verwachten. Steeds meer voelde ik mij vervreemder worden van de mensen uit mijn omgeving, en weer hoorde ik er niet bij.

Gek genoeg maakt mij dat nu helemaal niet meer uit. Ik wil niet meer voldoen aan de verwachtingen van een ander. Nu ik mij werkelijk voor doe voor wie ik ben komen er steeds meer mensen op mijn pad waarbij ik wel mezelf kan zijn. Die oprecht geïnteresseerd zijn in wat ik doe, mij niet veroordelen en het mij gunnen dat ik groei. Ik wil niet meer klein blijven, zeker niet meer klein worden gehouden. Dit geeft mij een positiever gevoel omdat ik mag kiezen voor mezelf. Plezier maken en dingen doen waar ik gelukkig van word, is hierin het allerbelangrijkste. Sinds ik deze beslissing genomen heb, ervaar ik geen fysieke klachten en stress meer. Dit wil ik anderen ook leren. Want hiermee creëer ik niet alleen een lichtere wereld voor mezelf maar ook voor een ander. Hiermee is Joyfulness geboren. Ik laat mij zien voor wie ik ben en spreek mijn dromen uit. Iedereen is anders, ieder persoon is uniek. Niemand is hetzelfde. We maken niet dezelfde keuzes. Ik durf nu oprecht te zeggen waar ik voor sta en dat ik voor mezelf kies. Dit betekent overigens niet dat ik nooit klaar sta voor een ander.. Integendeel, omdat ik nu beter voor mezelf zorg, kan ik ook beter voor een ander zorgen. Voor wie kies jij? Wie ben jij eigenlijk? Luister jij wel eens naar de emoties die je diep van binnen voelt? Voel je het wel nog? Voel je wel nog waar je jouw geluk vindt? En als je rollen weg vallen als werk, de rol als ouder, de auto die je rijdt, het huis waar je in woont? Wie ben jij dan nog? Als dit allemaal wegvalt en je zou helemaal alleen zijn, wie ben jij dan eigenlijk? Durf jij werkelijk uit te spreken wie je bent en waar je voor staat?

5 reacties op “Wie ben ik en waarom doe ik wat ik doe?”

  1. Bijzonder verhaal om te lezen, zo fijn dat je dit deelt met ons <3
    Erg bewonderenswaardig. Goeie tips en slimme vragen om jezelf te stellen als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt, dat onderbuikgevoel dat niet weg wil gaan..
    Nu alweer benieuwd naar de volgende blog!

  2. Waauw Joyce, wederom supermooie geschreven! En fijn dat je nu zo kort bij jezelf staat. 🙂 je bent een hele mooi bijzondere vriendin. 🤗
    Ik denk ook dat je dan de beste versie van jezelf bent en dus ook voor de ander. ❤️
    Het is wel even goed voelen en doorzetten om niet weer in je oude patroon te schieten. Want dat heb je jezelf zo eigen gemaakt.
    Blijf werken aan de beste versie van jezelf! Want wat voelt er nu beter als helemaal vanuit je eigen ik te leven.
    🙏🏼🍀💞
    Je bent mooi
    Je bent sterk
    Je kunt het
    Je bent het waard

  3. Pingback: Loslaten - Joyfulness

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *