Twijfel

Het afgelopen weekend was ik in het romantische Parijs, het was ondanks de voorspellingen prachtig weer. Ik genoot volop, van de mensen om mij heen, van de stad en van de vrijheid. Ik kon mijn werk helemaal loslaten. Even niet denken aan mijn volgende stap of wat thuis nog allemaal op mijn to-do-list stond. De ruimte die ik de afgelopen maanden voor mezelf heb gecreëerd, voelt heerlijk. De vrijheid dat ik kan gaan en staan waar ik wil en werk doe dat mij energie geeft in plaats van dat het mij energie kost. Dit was vroeger wel anders, als ik dan op vakantie ging had ik de eerste vijf dagen al nodig om af te schakelen en als ik dan eindelijk het werk even kon loslaten was de vakantie alweer bijna voorbij. Met als gevolg dat ik me al zorgen maakte wat er me allemaal op mij stond te wachten bij terugkomst. Voor mijn gevoel had ik mijn droombaan te pakken, was manager bij een leuk bedrijf met leuke mensen om mij heen, en was goed in wat ik deed. Er werd hard gewerkt en stonden altijd voor elkaar klaar. Ik probeerde het ook altijd zo positief mogelijk te houden. Toch liet ik mij vaak mee gaan in de stress om mij heen. Ik was verantwoordelijk voor een groot gedeelte van het productieproces en was er dag en nacht mee bezig. Ik droomde er ’s nachts zelfs van. En begrijp me niet verkeerd, ik vond het werk leuk, want ik dacht: ‘Dit is toch wat ik wilde. Ik zit toch op een leuke plek met fijne mensen om me heen?’ Ik ging mij wel steeds vaker afvragen of deze droombaan mij ook daadwerkelijk voldoening gaf. Maakte deze baan mijn echt gelukkig. Ik was immers goed in wat ik deed. Dit bracht me aan het twijfelen en mijn innerlijke criticus (mijn ego) deed gezellig mee. Want die vertelde mij dat een andere baan niet voor mij was weggelegd, dat ik nergens anders dit salaris (of laat staan meer) kon verdienen. Er was toch geen enkel bedrijf dat mij ging aannemen en die leuke collega’s die kreeg ik nooit meer. Dus bleef ik maar zitten waar ik zat. Maar die twijfel bleef aan me klagen. De groei van het bedrijf was interessant om mee te maken en heeft mij heel veel geleerd. Daarvoor ben ik enorm dankbaar. Maar na vijf jaar kon ik niet meer verder groeien en toch bleef ik zitten waar ik zat. Mijn ego hield mij op deze comfortabele plek. Ik had het onder controle en wist precies wat er moest gebeuren. Maar de twijfel vrat aan me en de stress die er wel heerste maakte mij niet gelukkiger. Daarbij twijfelde over alles, niet alleen in mijn werk maar ook privé. Er waren maar weinig dingen waar ik niet over twijfelde. Het resultaat hiervan was dat ik uiteindelijk geen keuze voor mezelf maakte maar liet maken door een ander. Er moest verandering komen, daar was ik van overtuigd. Maar hoe? En wat wilde ik dan? En als ik dan een andere baan zou willen, wat was dat dan? Ik had geen flauw idee. Want ik wist helemaal niet wat ik wilde. Ik bleef maar ‘cirkeltjes’ lopen en hetzelfde doen. Dag in, dag uit. Met als gevolg dat ik geen voldoening meer uit het werk haalde en mij zelfs ging vervelen. Want als je steeds hetzelde blijft doen, weet ik nu, verandert er niets. De energie raakte helemaal op, uitgeblust plofte ik ’s avonds op de bank en was blij als ik eens een nachtje door sliep zonder te piekeren. Want ook dat gebeurde regelmatig. Dit heb ik zo één heel jaar kunnen volhouden. Totdat de knop om ging. Mijn dochter werd geboren en ik besefte tijdens mijn zwangerschapsverlof dat er meer was dan alleen werk. De vrijheid die ik toen had, vond ik heerlijk. Tijdens deze periode deed ik al wat op het gebied van zelfontwikkeling en kwam er daardoor steeds meer achter wie ik zelf was. Ik droomde al jaren van een eigen bedrijf. Maar waarin? Wat kon en wilde ik eigenlijk? Waar lagen mijn talenten? De twijfel sloeg eigenlijk nog meer toe dan voorheen. Door in mezelf te investeren, in wie ik was en wat ik wilde, vielen de puzzelstukjes steeds meer op zijn plaats. Ik ging op zoek naar wie Joyce nu daadwerkelijk was. Deze transformatie heeft ervoor gezorgd dat ik nu sta waar ik sta. Dat ik keuzes durf te maken zonder twijfel. De vrijheid heb om die keuzes te maken en mijn leven vol Joy te leven. Mijn belangrijkste les hieruit is dat ik door te investeren in mezelf in beweging kwam. Ben jij nog bang om in jezelf te investeren? Ik begrijp je want dat gevoel had ik vroeger ook. Wil je stappen maken en verandering in je leven maar je weet totaal niet hoe? Geloof me er is een weg. Wat jij daarvoor moet doen? Vanaf vandaag JA te zeggen tegen al je dromen! Wil je een boek schrijven? Begin dan vandaag met het schrijven van de eerste pagina en schrijf er elke dag één. Over een jaar heb je een heel boek geschreven! Was is jouw droom?

3 reacties op “Twijfel”

  1. Pingback: Schrijven - Joyfulness

  2. Pingback: Loslaten - Joyfulness

  3. Pingback: Een leven vanuit ease and flow... - Joyfulness

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.