Het moment dat ik voor mezelf koos…

Het was nog warm voor een avond in september. We leven in 2015 en na een gezellige avond met vrienden vraagt mijn vriend of ik nog kinderen wil. Ik schrok van de vraag. Een vraag die misschien wel mijn hele leven kon veranderen. Maar wilde ik dat wel? We waren nog geen jaar bij elkaar en ik had voor onze relatie hier nooit echt serieus over nagedacht. Ik had wel een lange relatie achter de rug maar het onderwerp kinderen was nooit ter sprake gekomen. Ondanks dat ik en mijn vriend nog niet zo lang bij elkaar waren begon mijn spreekwoordelijke klokje wel te tikken, ik was immers net 33 geworden. Geen idee wat het inhield, kinderen krijgen, om ons heen zagen we dat het een relatie niet altijd beter van werd. Toch besloten we ervoor te gaan. Het duurde nog zeker een jaar voordat er ook daadwerkelijk twee streepjes op de test verschenen. Of we die avond (in Barcelona) ook echt blij waren kan ik niet echt zeggen. Want wat moesten we immers verwachten? We waren al een tijdje bezig en nu was het eindelijk zover. Nu was ons leven (lees: oude leventje) toch wel voorbij.

Maar tijdens de zwangerschap veranderde er iets is mij. Ik was voor mijn gevoel niet alleen verantwoordelijk voor het geluk van mijn kind maar ook voor dat van mezelf. Want ik was er van overtuigd dat als ik niet gelukkig was, mijn kind dat ook niet was. Eén ding wist ik zeker; ik wilde geen slecht voorbeeld zijn voor mijn kind. Maar was ik wel écht gelukkig? Deze vraag hield me al langere tijd bezig er waren tekenen in mijn leven dat ik mij niet altijd even gelukkig voelde. Ik leefde voor mijn werk en bewust tijd maken voor mezelf was iets wat ik nog nooit gedaan had, laat staan hoe ik wist hoe dat moest. In die tijd hield dat vooral in dat ik ‘s avonds uitgeput op de bank lag en geen energie had om iets anders te doen. Ondertussen werd onze prachtige dochter geboren op 15 juni 2017, met de naam Ella Olivia L’Ortije. Mijn zwangerschapsverlof was heerlijk, niets hoefde, alles mocht en ik genoot. Ik had nog nooit langer dan twee weken vakantie gehad in mijn leven dus een nieuwe wereld ging voor me open. Ik deed alleen maar dingen die mij een goed gevoel gaven en waar ik energie van kreeg. De rest liet ik achter me, ook al moest ik daardoor mensen teleurstellen maar ik voelde me er zoveel beter door dan toen ik elke dag nog werkte.

Na mijn zwangerschapsverlof moest ik weer aan het werk. Ik stapte op mijn eerste dag naar binnen en het voelde alsof er een enorme zware deken over me heen viel. Ik wist het, dit wilde ik in ieder geval niet meer. De negativiteit die over me heen viel, energieën van anderen die ik oppikte en collega’s die van alles van mij moesten. Ik wilde iets anders, maar wat dan? In deze periode pakte ik het schrijven op, iets waar ik nu niet meer zonder kan. Ik schreef over alles wat mij bezig hield. Vooral de dingen die mij energie kostte en toch durfde ik er geen afscheid van te nemen. Tevens gaf het mij een leeg en verkrampt gevoel dat ik niet wist wat ik wilde en twijfelde over alles. Maar wat was voor mij nu écht belangrijk? Zeker op werkgebied. Een ding wist ik zeker ik wilde verandering. Ik wilde een leven zoals ik dat wilde en ook nog eens op mijn voorwaarden.

Ik besloot het meteen rigoureus aan te pakken en mezelf op nummer 1 te zetten. En ja voor de moeders onder ons; mijn kind bleef enorm belangrijk voor me, ook mijn man. Maar omdat ik écht voor mezelf koos werd ik niet alleen een leuker mens maar ook een leukere moeder en partner. Ik nam eind 2017 ontslag, plande elke dag me-time in, maakte bewust tijd voor mezelf, mijn gezin en schreef een ondernemingsplan. Ik besloot dat ik alleen nog maar dingen ging doen die mij plezier gaven en dat ik bij alles wat ik deed vooral fun beleefde. De tijd die ik had ging ik waardevol invullen door boeken te lezen, een opleiding te volgen en me te verdiepen in persoonlijke ontwikkeling. Langzaam maar zeker verwijderde ik alle negatieve energie (lees: ook mensen) uit mijn leven. Dit maakte plaats voor nieuwe vriendschappen en nieuwe deuren. Het maakte mij niet meer uit wat anderen mensen van mij vonden, ik deed wat ik leuk vond en wat mij plezier gaf. In april 2018 startte ik mijn eigen bedrijf vanuit thuis en nu twee jaar later ben ik gelukkiger dan ooit. Mede doordat ik mij vooral heb verdiept in mijn eigen groei en nu elke dag een bijdrage mag leveren om andere mensen te helpen hun dromen te verwezenlijken, voel ik mij vrijer dan ooit. Het helpen van anderen geeft mij een waardig en zinvol leven, een leven dat ik zelf gecreëerd heb.

Eén vraag in mijn leven heeft nu vijf jaar later mijn hele leven veranderd. Wilde ik toen veranderen? Ik had geen idee. Was ik bang? Zeker weten! Wel voelde het alsof ik toen niet mijn leven leefde maar dat van een ander. Vanaf dat moment besloot ik dat ik de verantwoordelijkheid nam voor mijn leven en beslissingen ging maken omdat ik die wilde maken. Ik ging niet meer luisteren naar anderen maar volgde mijn intuïtie. Het liet mij zien dat ik altijd een antwoord heb, dat het antwoord altijd in mij zit en dat ik altijd een keuze heb. Een keuze om geen slachtoffer te zijn of dat mij dingen maar waren overkomen. Nee, een keuze om mijn eigen verantwoordelijkheid te nemen en te kiezen voor een leven zoals ik dat wilde. Ik zorgde voor deze verandering door voor mezelf te kiezen!

Wat wil jij veranderen in je leven?

Wil jij verandering in je leven maar je weet niet hoe of wat je wilt? Vraag dan een Persoonlijk Advies Gesprek aan en ik help je graag. Ik verzeker je dat je na het gesprek meteen je volgende stap weet. Stuur een mail naar info@joyfulness.net en je krijgt meteen antwoord.

1 reactie op “Het moment dat ik voor mezelf koos…”

  1. Pingback: Ik maak overal een drama van - Joyfulness

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *